واکاوی وضعیّت تشبّه به کفّار در فقه عامّه و امامیّه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار دانشگاه شهرکرد

چکیده

تشبّه به کفّار؛ یعنی همانندسازی با غیر مسلمانان فی الجمله ناپسند است و در این خصوص تقریباً اختلافی نیست. اما در خصوص وضعیّت موضوع از جهت حکم تکلیفی و نیز اطلاق آن، به‌ویژه نسبت به قصد و علم متشبّه، توافق نشده است. در کنار این و علی-رغم ضرورتِ گزارش اختلافات فقهای عامّه و امامیّه و قضاوت میان آن‌ها، به‌منظور تعیین وظیفة دولت‌های اسلامی در داد و ستد با حکومت‌های غیر اسلامی، نوشتة تطبیقی مدوّن و مبسوطی إرائه نشده است. بنا بر این نگارنده در مقالة حاضر از طریق توصیف و ارزیابی فتاوای متفاوت فقیهان فریقین به‌دنبال پوشش خلأ مزبور و به‌نوعی نقدی بر نظریّة غالب میان عامّه بوده، معتقد است؛ همانندسازی با غیر مسلمانان در رفتارها و اعتقادات مخصوص ایشان، به شرط اثبات اختصاصی بودن‌ آن‌ها، تنها با هدف تبلیغ کفر و تضعیف اسلام حرام‌ و به‌خودی‌خود بلامانع است. ضمن این‌که مصادیق تشبّه نیز تعبّدی نبوده و تابع نظر عرف‌ و بالتبع در گرو زمان و مکان‌اند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Rummage of the Condition of Assimilating Oneself to the Infidels in Ammeh & Emameyeh Fiqh

نویسنده [English]

  • Saied Molavi Vardanjany
چکیده [English]

Assimilating oneself to the infidels, i.e. conforming oneself to any Non-Muslim is totally abominable and, in this regard, there is almost no disagreement. However Islamic jurisprudents including the Shiites and Sunnis, in terms of its duty decree and application, especially about having the intention and awareness of the similarity, have had no agreement. On the other hand, no comprehensive and detailed comparative writing has been presented despite of the necessity existed in their disputes and judging between them in order to determine the task of the Islamic Governments in trading with non-Islamic governments. Accordingly, the author intends to fill the mentioned gap through describing and evaluating different Fatwas of different jurisprudents and he believes that assimilating oneself to Non-Muslims in behaviors and their specific beliefs, provided that they are proven to be proprietary, with the only aim of promotion of infidelity and undermining Islam is unlawful (Haram), and by themselves, they are not forbidden. It should be also mentioned that representations of assimilation are not worship-related and are submissive to the opinion of custom and consequently depends upon time and place.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Assimilation to Infidels
  • Unlawful (Haram)
  • Infidelity Promotion
  • Undermining Islam

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 03 آذر 1398
  • تاریخ دریافت: 08 اردیبهشت 1398
  • تاریخ بازنگری: 16 تیر 1398
  • تاریخ پذیرش: 03 آذر 1398