دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 17 1 2021 03 21 The Place of Time and Place in Traditional Dynamic Jurisprudence System جایگاه زمان و مکان در منظومۀ فقه سنتی پویا 47 71 74039 10.22059/jorr.2019.277635.1008367 FA محمدابراهیم الهیان دانشجوی دکتری گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران مجتبی الهیان دانشیار، دانشکدۀ فقه، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران سید علی محمد یثربی دانشیار، دانشکدۀ حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران Journal Article 2019 03 12 Islam is a universal and eternal religion due to the perfection of the divine rules which are in fact one of its miracles. In the face of constant needs, changing needs will emerge, and these changes must be protected in order to preserve and maintain its purity and appropriate growth. For the same reason, the dynamics is not a divider of traditional jurisprudence, but traditional jurisprudence is dynamic in itself. Ijtihad, which is rightly called the dynamics of Islamic law, means a deliberate and methodical attempt to extract the verdict of God according to the four sources of the Book, Islamic tradition, wisdom and consensus. Providing some criteria and examples, this article attempts to explain who the time and place influence the religious judgments.  اسلام دینی جهانی و جاودانی است و علت آن کمال احکام الهی محسوب می‌شود که در حقیقت به‌مثابۀ یکی از معجزات اسلام است. در قبال نیازهای ثابت، نیازهای متغیر پدیدار خواهد شد که باید از این تغییرات نیز در جهت حفظ و نزاهت و بالندگی صحیح آن صیانت شود. از این جهت است که پویایی قسیم فقه سنتی نیست، بلکه فقه سنتی به‌خودی‌خود پویاست. اجتهاد که آن را به حق دینامیسم حقوق اسلامی نامیده‌اند، به‌معنای کوشش عالمانه و روشمندی برای استخراج حکم خدا با توجه به منابع چهارگانۀ کتاب، سنت، عقل و اجماع است. در این مقاله در حد وسع کوشیده‌ایم که نحوۀ تأثیر زمان و مکان بر احکام شرعی را با تعیین ملاک‌ها و مصادیق ارائه کنیم تا چه در نظر آید. https://jorr.ut.ac.ir/article_74039_f4cd51052db7a470c9b7ef33950204d9.pdf