دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 14 4 2018 12 22 The Companionship of the Hearts (Ta’lif Qulub) in Imamiyya Jurisprudence and Qualily of Its Execution in Hidden Age تألیف قلوب در فقه امامیه و چگونگی اجرای آن در عصر غیبت 949 979 69933 10.22059/jorr.2018.218687.1007512 FA سید محمد هاشم پورمولا استادیار، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران ریحانه طاهری دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2016 11 22 This article is explaining on the one hand the principle of "Companionship of Hearts" (<em>Ta’lif Qulub</em>) by which unbelievers or the weak belief Muslims are kindly treated in order to be recruited in holy war (<em>Jihad</em>) or to be attracted in Islam and Muslims, or to create unity among Muslims and to preserve Islamic government. Studying this rule, on the other hand, in the time of absence of imam and mentioning of the arguments of the jurisprudents in this matter, it concludes that this rule is executable both considering the possibility of happing of the holy war (<em>Jihad</em>) and in spite of the expansion of Islam and also given the lack of formation of Islamic government. Therefore, this article has argued the scope of exercising this principle in different cases of Islamic jurisprudence and has mentioned several examples of the jurisprudents^, citation to its content. The principle under discussion is applied in many important jurisprudential cases including tithe (<em>Zakat</em>), devotion, toleration dissimulate, and safety contract. This study uses descriptive-analytical method of research. در این مقاله از طرفی به تبیین اصل «تألیف قلوب» در فقه امامیه پرداخته‌ایم که به‌موجب آن، کفار یا مسلمانان ضعیف‌العقیده، به‌منظور جلب نیرو در جهاد یا جذب به اسلام و مسلمانان یا برای ایجاد وحدت بین آنها و حفظ حکومت اسلامی، مورد الفت قرار می‌گیرند. از طرف دیگر ضمن بررسی این حکم در زمان غیبت و ذکر ادلۀ فقها در این باب، به این نتیجه رسیده‌ایم که حکم، مذکور هم با توجه به احتمال وقوع جهاد و هم با وجود گسترش اسلام و هم در فرض عدم تشکیل حکومت اسلامی، اجراشدنی است. پس در این مقاله دامنۀ اجرای این اصل را در ابواب مختلف فقه به بحث گذاشته‌ایم و به ذکر مواردی از استناد فقیهان به مضمون و محتوای آن می‌پردازیم. اصل مورد بحث در موارد مهم فقهی چون زکات، وقف، تقیۀ مداراتی و عقد امان کاربرد دارد. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی بوده است. https://jorr.ut.ac.ir/article_69933_f956692ba4d0181236e473d2a1ffeba0.pdf