دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 14 4 2018 12 22 Feasibility of Legal Entity Endowment Ownership of the Endowed with an Approach to Imam Khomeini’s View امکان‌سنجی مالکیت شخص حقوقی نسبت به عین موقوفه با رویکردی به نظر امام خمینی(ره) 821 847 69928 10.22059/jorr.2018.217195.1007472 FA سیدمحمدتقی قبولی درافشان دانشیار فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران مسعود جهاندوست دالنجان دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران میثم شعیب دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران 0000-0003-2904-9601 Journal Article 2016 10 05 According to Article 3 of the establishment and authorities of <em>Hajj</em>, Endowments and Charity Affairs Organization, endowed property does not cease to the beneficiaries, but after the dedication it is the legal entity of the endowed property that is considered the owner and the beneficiaries of the endowed property have only the right to exploit it. This new theory provided by legislator is derived from a number of scholars^,belief that the ownership of the endowed property is only transferable to God and some others including Imam Khomeini has chosen the belief that the endowed property becomes free from ownership. These two viewpoints have provided the scene for the formation of the aforementioned theory. The present study aims at investigating the grounds of this theory, and scrutinizing the requirements for proving this theory, and its barriers. The authors believe that not only the two viewpoints are improbable as the grounds for the establishment of the theory of the ownership of the legal entity, but also given the acceptance of the theory, it has two obstacles: first, in spite of the fact that Imam Khomeini’s oppositions to reject the famous theory of scholars indicating the transfer of ownership to endowed property are acceptable, there are other arguments that can be taken into consideration to approve the dominant doctrine. Second, it is not possible to accept the wording formula according to the theory of the endowed property contract. مطابق مادۀ 3 قانون تشکیلات و اختیارت سازمان حج و اوقاف و امور خیریه، عین موقوفه به ملکیت موقوف‌ٌعلیهم درنمی‌آید، بلکه پس از وقف، این شخص حقوقی موقوفه است که مالک آن محسوب می‌شود و موقوف‌ٌعلیهم تنها حق بهره‌برداری از آن را دارند. اختیار این نظریۀ جدید توسط قانونگذار ناشی از آن است که تعدادی از فقیهان، به انتقال مالکیت عین موقوفه به خداوند معتقدند و برخی دیگر از جمله امام خمینی(ره)، بدون مالک شدن عین موقوفه را اختیار کرده‌اند. این دو دیدگاه، زمینۀ شکل‌گیری نظریۀ مزبور را فراهم آورده‌اند. در پژوهش حاضر بر آنیم که به بررسی زمینه‌های ایجادکنندۀ این نظریه بپردازیم و شرایط لازم برای اثبات این نظریه و موانع آن را بررسی کنیم. نگارندگان معتقدند که نه‌تنها دو دیدگاه مزبور به‌عنوان زمینه‌های ایجادکنندۀ نظریۀ مالکیت شخص حقوقی محقق نیستند، بلکه با فرض پذیرش، این نظریه مبتلابه دو مانع است: نخست با آنکه اشکال‌های امام خمینی(ره) در رد نظریۀ مشهور فقیهان مبنی بر انتقال عین موقوفه به ملکیت موقوف‌ٌعلیهم وارد است، از ادلۀ دیگری می‌توان بر قول مشهور صحه گذاشت و دیگر آنکه امکان قبول صیغه بنا بر نظریۀ عقد بودن وقف، وجود ندارد. https://jorr.ut.ac.ir/article_69928_feda91195d2392e642520aea784e7e45.pdf