دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 14 3 2018 09 23 Jurisprudential and Legal Nature of Mother’s Right of Representation in the Process of the Alimony Request According to the Family Protection Act (Approved, 2012) ماهیت فقهی و حقوقی نمایندگی مادر در دادرسی نفقه بر اساس قانون حمایت از خانواده (مصوب 1391) 629 650 68823 10.22059/jorr.2018.245524.1007852 FA جواد حسین زاده دانشیار گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی، دانش گاه علم و فرهنگ، تهران، ایران وحیده سادات حسینی دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران فرج‌الله هدایت‌نیا استادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2017 11 14 One of the fabrications of Article 6 of family protection act approved 2012 is granting the right of representation to the mother in the process of asking for the alimony of the minor or incompetent child in a lawsuit. There are two different views regarding the interpretation of the article 6: some regard it as the creation of mandatory guardianship and some believe that the Article 6 means granting a kind of representation to the mother just like that of institution of the attorneyship or guardianship. Each of the views has different legal effects in the realm of the mother’s responsibilities and authorities. The current paper, using a descriptive-analytical method, explains the nature and the principles of the mother’s guardianship for seeking the child’s alimony. The result of the paper indicates that the Iranian legislator does not confer the right of guardianship to the mother in order to prove the natural guardianship for the mother, but according to the jurisprudential rules and principles, including the principle of concomitance of the permission for object with the permission for its necessities, the current judicial practice, observation of the child’s expediency and interest, it aims only to give the right of representation and the right to make lawsuit. One of the most important outcomes of this theory is that the legal effects of mandatory guardianship, including the guardian’s right of seizure over the properties of the child, the right of guardianship being imperishable and immovable, do not affect this type of representation.  یکی از ابداعات مادۀ 6 قانون حمایت از خانواده مصوب 1391، اعطای نمایندگی به مادر در روند دادرسی مطالبۀ نفقه طفل یا محجور است. در تفسیر این مادۀ قانونی دو نگرش متفاوت مطرح می‌شود؛ برخی آن را از باب جعل ولایت قهری می‌دانند؛ برخی دیگر بر این باورند که مادۀ قانونی، اعطای نوعی از نمایندگی به مادر به‌مثابۀ نهاد وکالت یا قیمومت است. هرکدام از این دو دیدگاه، آثار حقوقی متفاوتی در مسئولیت و اختیارات مادر برجای می‌گذارد که مقالۀ حاضر با بهره‌گیری از روش تحلیلی - توصیفی، به تبیین ماهیت و مبانی نمایندگی مادر در دعوای مطالبۀ نفقه فرزند پرداخته است. نتایج مقاله حاکی از این است که هدف قانونگذار از واگذاری نمایندگی به مادر، اثبات ولایت قهری برای مادر نیست، بلکه بر اساس مبانی و قواعد فقهی، از جمله قاعدۀ ملازمۀ اذن در شی‌ء با اذن در لوازم آن و رویّۀ جاری قضایی و رعایت مصلحت و غبطۀ طفل، صرفاً اعطای نمایندگی و حق دادرسی و دادخواهی است. از جملۀ مهم‌ترین آثار این نظریه این خواهد بود که آثار حقوقی ولایت قهری، از جمله حق تصرف ولی در اموال مولی‌علیه، اسقاط‌ناپذیر بودن و غیرقابل نقل و انتقال بودن حق ولایت بر این نوع نمایندگی مترتب نمی‌شود. https://jorr.ut.ac.ir/article_68823_0fdb0ec210f7d541fa6d0179b203ade2.pdf