دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 14 1 2018 03 21 A Jurisprudential Exploration on the Blood Money for Injuring Earlobe: A Critical Approach to Islamic Penal Code کاوشی فقهی در دیۀ ایراد جرح بر نرمۀ گوش با رویکردی انتقادی به قانون مجازات اسلامی 281 305 66670 10.22059/jorr.2018.225720.1007577 FA روح الله اکرمی استادیار؛ دانشگاه قم، قم، ایران Journal Article 2017 01 22 From the viewpoint of many Imamiyya jurisprudents, injuring the earlobe leading to its perforation or tear, has ordained blood money, the amount of which is controversial among them. Some hold that it is one-sixth and some others hold that it is one-eighth of the total blood money. The present paper, using an analytical-descriptive methodology and through investigation into the available evidences, came to the conclusion that the basis for determining blood money in this crime is hadiths as well as consensus. Examination of the documents shows that none of them is capable of proving ordained blood money. Therefore, in consistent with some modern jurisprudents, it should be considered as non-ordained blood money. The Islamic Penal Code, under the Article (601) of 2013, has only considered the earlobe tearing incompletely and surprisingly has determined one-ninth of the total blood money for that, a decision which has no legal support. از نظر بسیاری از فقهای امامیه ایراد جراحت بر نرمۀ گوش، چنانچه به سوراخ شدن یا شکاف و پارگی آن منجر شود، دیۀ مقدر دارد، که البته میان ایشان در مقدار آن اختلاف نظر وجود دارد. عده‌ای به یک‌ششم دیۀ کامل و برخی به یک‌هجدهم دیۀ کامل قائل هستند. در نوشتار حاضر، با روشی تحلیلی – توصیفی از طریق تتبع در ادلۀ موجود به این نتیجه رهنمون شدیم که مستند تقدیر دیه در جنایت مورد بحث، برخی روایات و نیز اجماع است که بررسی آنها نشان می‌دهد هیچ‌کدام قابلیت اثبات مقدر بودن دیۀ چنین جراحتی را ندارند، و از این‌رو باید همسو با برخی از معاصران به ارش نظر داد. قانونگذار مجازات اسلامی در سال 1392، طی مادۀ (601) به شکلی ناقص صرفاً پاره کردن نرمۀ گوش را مورد توجه قرار داده و طی اقدام تأمل‌برانگیزی برای آن یک‌نهم دیۀ کامل تعیین کرد، حکمی که هیچ پشتوانۀ فقهی ندارد. https://jorr.ut.ac.ir/article_66670_7ff2a4224b136cf7bb07dea8e8dc8548.pdf