دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 14 1 2018 03 21 "Prayer in the Temples of the People of the Book" from the Perspective of Islamic Jurisprudence: Views and Standard Theory of Imamiyya «نماز در معابد اهل کتاب» از نگاه فقه اسلامی دیدگاه‌ها و نظریۀ معیار امامیه 55 81 66661 10.22059/jorr.2018.218007.1007479 FA علی راد دانشیار؛ پردیس فارابی، دانشگاه تهران، ایران Journal Article 2016 10 18 There are some conditions, in Islamic jurisprudence, for the place of prayer including permission of occupation, and exclusion of impurity and images. According to the approaches of a number of Sunni and Shi’ite jurisprudents, the temples of the people of the book lack these conditions; because from the one hand these places are dedicated to the worship of the people of the book, which are usually decorated with some images. On the other hand, the basis for abrogation of religions and impurity of the people of the book invalidates these places to be used for worship. Therefore, there are some problems with performing prayer in these places. The present research discusses and evaluates the evidences and documents of this view and considering its weaknesses, it proves the permissibility view as the standard theory of the Shi’ite jurisprudence for the problem of performing prayer in the temples of the people of the book. This theory is in line with the Quranic approach, the hadiths of the Household of the Prophet (A.S), the practical principles, and the famous opinion of the Shi’ite jurisprudents and lacks the weaknesses of the prohibition approach.                  در فقه اسلامی جواز تصرف، خلو از نجاست و تصویر از جملۀ شرایط مکان نمازگزار محسوب می‌شود؛ برابر رویکرد برخی از فقهیان اهل سنت و شیعه، این شرایط در معابد اهل کتاب مفقود است؛ زیرا از یک سو این اماکن وقف عبادت اهل کتاب و معمولاً دارای تصویر هستند و از سوی دیگر مبنای نسخ شرایع و نجاست اهل کتاب، مانع اعتبار این اماکن برای انتفاع معنوی است؛ از این‌رو اقامۀ نماز در آنها خالی از اشکال نیست. در پژوهۀ حاضر به تقریر و ارزیابی ادله و مستندات این دیدگاه می‌پردازیم و نظر به ضعف آن، دیدگاه جواز را به‌عنوان نظریۀ معیار فقه امامیه در مسئلۀ اقامۀ نماز در معابد اهل کتاب اثبات خواهیم کرد. این نظریه همسوی با رهیافت قرآنی، روایات اهل بیت (ع)، اصول عملیه و رأی مشهور فقیهان امامیه است و کاستی‌های رویکرد منع را ندارد. https://jorr.ut.ac.ir/article_66661_7c29041e675759d37be4716f742ecc34.pdf