دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 13 4 2017 12 22 Childbearing is a Requirement of the Perfectness of the Marriage Contract فرزندآوری مقتضای اطلاق عقد نکاح 767 793 65272 10.22059/jorr.2017.215568.1007447 FA لیلا ثمنی استادیار؛ پژوهشکدۀ زنان؛ دانشگاه الزهرا (س)؛ ایران مهدی مهریزی دانشیار؛ دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات سید محسن فتاحی استادیار؛ دانشگاه ادیان و مذاهب؛ قم؛ ایران Journal Article 2016 09 13 In Islamic jurisprudence, requirement of the substance and the requirement of the perfectness of contracts, like recognition theory, dominate the rights and duties of the contract. Determining the requirement of the substance and the requirement of the perfectness of marriage contract, depending on its type, has a direct effect on the explanation of the legitimate examples of the rights and duties of the couples as a result of the marriage contract. Although, one may reject chidbearing as the requirement of the substance and the requirement of the perfectness of marriage contract in order to prove the illegitimacy of the requirement for married couples to have a child, this research aims to prove the legitimacy of the requirement of having child in the future studies and explains the requirements of marriage contract, the method of its discovery, and its relationship with childbearing. Considering the differences between the requirements of permanent marriage and temporary marriage and by adopting the basis for the discovery of the requirement of the perfectness through Islamic law and the custom it studies the jurisprudential principles of childbearing. As a result, it is recognized and proved that childbearing is a requirement of the perfectness of permanent marriage contract. مقتضای ذات و مقتضای اطلاق عقود به‌مثابۀ نظریۀ تشخیصی در ساحت فقه اسلامی بر حقوق و تکالیف ناشی از انعقاد عقود حکومت دارند. تعیین اقتضائات ذات و اطلاق عقد نکاح نیز، با نظر به اقسام آن، تأثیر مستقیمی بر تبیین مصادیق مشروع حقوق و تکالیف زوجین در نتیجۀ تحقق عقد نکاح دارد. گرچه شاید برای اثبات عدم مشروعیت الزام زوجین به فرزندآوری، به نفی فرزندآوری به‌عنوان مقتضای ذات و اطلاق عقد نکاح در هر دو قسم دائم و موقت، تمسک شده باشد؛ در این پژوهش با انگیزۀ اثبات مشروعیت الزام به فرزندآوری در تحقیقات آتی، به تبیین اقتضائات عقد نکاح، روش کشف آن و ارتباط آن با امر فرزندآوری می‌پردازیم و با نظر به تفاوت میان اقتضائات عقد دائم و موقت و با اتخاذ مبنای کشف مقتضای اطلاق از طریق شرع و عرف، به تأملی فقهی پیرامون فرزندآوری خواهیم پرداخت و حاصل آنکه مستنداً فرزندآوری را به‌عنوان مقتضای اطلاق عقد نکاح دائم شناسایی و تأیید می‌کنیم. https://jorr.ut.ac.ir/article_65272_6b255d3a8cfa109f14b408bc59624186.pdf