دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 11 4 2015 12 22 Compare and evaluate the impact of religiosity on different types of crime among offenders committing normal (case study Sistan) مقایسه و ارزیابی سطوح تأثیر دینداری بر ارتکاب گونه‌های مختلف جرایم در میان افراد بزهکار و بهنجار (موردپژوهی منطقۀ سیستان) 693 736 57728 10.22059/jorr.2015.57728 FA داود سیفی قره یتاق عضو هیأت علمی گروه حقوق دانشگاه زابل ابوالفتح خالقی دانشیار گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی دانشگاه قم Journal Article 2015 09 12 This study aimed to investigate the effect of religiosity on the type of crime (against persons, property, safety and general welfare) conducted a social survey research methods and sample size consisted of two groups of offenders (240 prisoners) and those who commit crimes (421 persons) which has been randomly selected for data collection questionnaire and interviews with case study was used and data were analyzed using Pearson correlation and stepwise regression analysis. Findings confirm significant inverse relationship between religiosity and delinquency and explain the propensity to commit crimes decreases with increasing religiosity maximum impact will vary depending on the crimes. Within the normal range ceremonial aspect of religion and belief is most correlated with the dependent variable, reducing criminal behavior. The results indicate that two variables among offender’s ritual and belief the greatest effect on crimes against property and public welfare. The experimental outcome and other variables religiosity indirect effect on crime. But the crimes against persons and crimes committed there was no inter-religious and non-religious and non-religious are almost identical to commit this crime. In general, the degree of religious influence crime is variable depending on the extent of crimes and crimes against property and public welfare and thus more effective in crimes against persons, or degree of influence on the dependent variable unaffected pales         بر خلاف اندکی از صاحب‌نظران که پاره‌ای از مذاهب را دارای تمایل ذاتی به خشونت و جرم تلقی می‌کنند، اغلب جرم‌شناسان دین را عامل قوام و انسجام اجتماعی می‌دانند که با افزایش کنترل درونی، حتی در فرض نبود کنشگران رسمی نیز از وقوع جرم جلوگیری می‌کند. مقالۀ حاضر به بررسی اثر سطح دینداری بر نوع جرایم با روش پیمایشی اجتماعی اختصاص یافته است. حجم نمونه شامل دو گروه افراد بزهکار (240 زندانی) و افراد ناکرده بزه (421 نفر) است که به روش تصادفی خوشه‌ای انتخاب و داده‌ها به کمک ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام تحلیل شدند. یافته‌های تحقیق رابطۀ معکوس معنادار میان دینداری و بزهکاری را تأیید می‌کند و بیانگر این امر است که با افزایش دینداری، گرایش به ارتکاب جرم کاهش می‌یابد. در میان افراد بهنجار، متغیر بعد مناسکی دینداری و اعتقادی بیشترین همبستگی مستقیم را با متغیر وابسته یعنی کاهش رفتار مجرمانه دارد و بیشترین میزان واریانس را تبیین می‌کند، اما بقیۀ متغیر تحقیق یعنی ابعاد پیامدی و تجربی دینداری تأثیر غیرمستقیمی بر میزان ارتکاب پدیدۀ مجرمانه می‌گذارند. در بین افراد بزهکار، یافتۀ تحقیق حاکی از آن است که دو متغیر مناسکی و اعتقادی بیشترین اثر مستقیم را بر وقوع جرایم علیه اموال و آسایش عمومی دارند و بقیۀ متغیرها یعنی پیامدی و تجربی دینداری بر جرم اثر غیرمستقیم ‌دارند. ولی در جرایم علیه اشخاص، بین دینداری و ارتکاب جرم رابطۀ معناداری وجود ندارد. از حیث تأثیر سنجه‌های دینداری بر نوع جرایم نیز بعد مناسکی بیشترین تأثیر را در جرایم علیه اموال و کم‌ترین تأثیر را در جرایم علیه اشخاص و بعد اعتقادی، بیشترین تأثیر را در جرایم علیه آسایش عمومی و کمترین تأثیر را در جرایم علیه اشخاص دارد. به‌طورکلی درجۀ تأثیر دینداری بسته به نوع جرایم متغیر است. در جرایم حدی و جرایم علیه اموال و آسایش عمومی به‌ترتیب تأثیر بیشتری دارد، اما در جرایم علیه اشخاص بر متغیر وابسته تأثیر ندارد یا درجۀ تأثیرگذاری بسیار ناچیز است.       <strong> </strong>   https://jorr.ut.ac.ir/article_57728_e2dfdd9257c4012dcc0946332b6bbba8.pdf