دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 11 2 2015 07 23 Studying in HAD and TAZIR crimes stand in the same confirmation relationships by analyzing SHAHID THANI statements in MASALEK تأملی در مصادیق مشتبه حد و تعزیر با تحلیلی بر سخنان شهید ثانی در مسالک 229 258 55613 10.22059/jorr.2015.55613 FA علی اکبر ایزدی فرد استاد گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه مازندران سید مجتبی حسین نژاد دکتری فقه و اصول و مدرس حوزۀ علمیۀ قم Journal Article 2015 01 28    It must be understood that some sins, namely those actions that are or are felt to be highly reprehensible or immoral acts considered to be transgression against divine law, such as a fasting man who has coitus with his wife during period of the month of the Feast of Ramadan have the punishment of doubt to be either HAD or TAZIR. The reason why is because on one hand, these punishmentsaredecreed and predestined for certain crimes, and on the other hand many Fokaha’s believe that those who commit these acts deserved to be punished with TAZIR. Since determining whether to be HAD or TAZIR can lead to substantial effects such as permission to intercede in HUDUD, lack of bail or guardianship , lack of swear in HUDUD and many other ones related to HUDUD and TAZIR, it is necessary to determine whether the penalties are considered as HAD or TAZIR? Studying the nature of both HAD and TAZIR, the authors came to the conclusion that these punishments are classified as HAD punishment due to many traditions expressing the contrast between HAD and TAZIR. If there is doubt of whether the HAD or TAZIR is to be administrated, as many FOKAHA believe in TAZIR, the lenient in the sentence          can be used for both HAD and TAZIR crimes due to the form of punishment which is based on extenuation, connivance, renouncing and respect the sanctity of Muslim blood مجازات برخی از گناهان همچون مجازات مرد روزه‌داری که در روز ماه مبارک رمضان با همسرش مجامعت کند، مردد بین حد و تعزیر است؛ زیرا از طرفی این دسته از مجازات‌ها مقدرند و از طرف دیگر به‌نظر بسیاری از فقها تعزیر است. با توجه به اینکه تعیین مجازات این دسته از گناهان به‌عنوان حد یا تعزیر، ثمرات شایان توجهی همچون عدم جواز شفاعت در حدود، عدم یمین و عدم کفالت در حدود و بسیاری دیگر از احکام اختصاصی باب حدود و تعزیرات، خواهد داشت، باید مشخص شود که آیا مجازات‌های مذکور حد در نظر گرفته می‌شوند یا تعزیر؟ نگارندگان پس از بررسی تفصیلی ماهیت هر یک از حد و تعزیر، در نهایت به این نتیجه رسیده‌اند که مجازات‌های مزبور با توجه به روایات زیادی که بیان‌کنندۀ تقابل بین ماهیت حد و تعزیرند و حد را مختص به مجازات‌های مقدر و تعزیر را اختصاص به مجازات‌های غیرمقدر می‌دانند، به مجازات‌های حدی منصرف است. منتها با در نظر گرفتن اعتقاد بسیاری از فقها در تعزیری بودن این دسته از مجازات‌ها، در صورتی‌که دربارۀ حد یا تعزیری بودن مجازات‌های مذکور شک به‌وجود آید، به‌نظر می‌رسد با توجه به ابتنای مجازات‌ها بر تخفیف و مسامحه و احترام خون مسلمان، می‌توان گفت که در هر مورد حکم ارفاقی اختصاصی هر یک از حد و تعزیر جاری می‌شود. https://jorr.ut.ac.ir/article_55613_bcded351eea3e6ba8fea2d8356a05379.pdf