دانشگاه تهران مجله علمی "پژوهشهای فقهی" 2008-8388 6 3 2010 10 23 Apostasy and its Laws in Jurisprudence ارتداد و احکام مربوط به آن در فقه 145 162 24297 FA سید احمد میرحسینی استادیار دانشکده فقه و فلسفه، پردیس قم، دانشگاه تهران حسن رضایی استادیار دانشکده فقه و فلسفه، پردیس قم، دانشگاه تهران Journal Article 1970 01 01 One of the worst phenomena in a Muslim’s life is apostasy. An apostate has renounced the faith and denies the principles and precepts of religion after accepting it. If either parent or both are Muslims and their child accepted Islam after his maturity, but he denied it later, he/she is called a natural apostate. However, if a person was born to a non-Muslim family and converted to Islam after his maturity, later rejects the religion is called a community apostate. If natural apostate is a man under certain circumstances must be penalized with death, but the penalty for the community apostate and women is life imprisonment in order to repent. In this article, some provisions relating to apostasy in Islamic law along with the reason of such severe punishment are discussed. «ارتداد» یکی از پدیده‌های شوم در زندگی فرد مسلمان است و منظور از آن، بازگشت از ایمان به کفر می‌باشد. مرتد، اصلی از اصول دین و حکمی از احکام ضروری دین را بعد از اقرار و پذیرش انکار می‌کند. اگر پدر و مادر شخص و یا یکی از آن دو مسلمان باشند و فرزند آن‌ها بعد از بلوغ، به اسلام مقر باشد و بعد، از اسلام برگردد، «مرتد فطری» است. اگر کسی که مسلمان زاده نیست بعد از بلوغ، اسلام را بپذیرد و سپس از اسلام برگردد، او را «مرتد ملی» می‌گویند. مرتد فطری اگر مرد باشد، با وجود شرائط خاص متحمل عقوبت‌های ویژه و اعدام می‌شود؛ اما به مرتد ملی و بانوان مهلت توبه می‌دهند. مقاله حاضر بعضی از احکام مرتدین و نیز حکمت شدت عمل در مقابل این افراد را بررسی نموده است. https://jorr.ut.ac.ir/article_24297_2656a8cb718882a89addb11c4b31d30c.pdf